บางครั้งการคิดเดา นึกทึกทักเอาเองมันก็เป็นดาบสองคม...การคิดเข้าข้างตัวเอง คิดว่าตนถูก หรือแม้กระทั่งมองว่าตนเองเป็นจุดศูนย์กลางของจักรวาล เป็นเรื่องที่น่าเวทนายิ่ง...

สิ่งสำคัญที่หลายคนทำหายไปและมักจะมองข้ามเพราะเห็นแก่ความสุขส่วนตน หรือ เห็นแต่ความสุขนิยมที่จับต้องได้ สัมผัสได้เบื้องหน้า สำหรับผมแล้วผมกลัว มันป็นเรื่องที่น่ากลัวเหลือเกิน...

แต่จะกระนั้นก็เถิด ผมเองก็ยังต้องการความสุขไม่ต่างจากทุกคน กิเลสก็ยังคงมีไม่ต่างจากใครๆ อีกหลายคน และก็ยังต้องการความเห็นอก เห็นใจ ไม่ต่างจากคุณ ... บางครั้งการไม่พูดไม่ได้แปลว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น โปรดจงอย่าชะล่าใจ เพราะมันอาจจะกลายเป็นระเบิดเวลาที่ทำลายทุกคนได้ในอนาคต...

โปรดจงเห็นอกเห็นใจคนรอบข้างเถิด ฟังสิ่งที่คนข้างๆ คุณไม่ได้พูด แล้วเขาจะได้ยินเสียงหัวใจของคุณ...เชื่อผมซิ ไม่มีใครหรอกที่ไม่ต้องการสิ่งเหล่านั้น...เพราะเวลานี้การเอาใจเขามาใส่ใจเรา ได้กลายเป็นเหมือนเส้นผมบังภูเขา แต่มันก็ขาดหายไปจริง ๆ จากคนส่วนใหญ่

ความเคยชินทำลายทุกอย่าง ไม่เว้นแม้แต่ตัวของเราเอง ฉะนั้นจงทำทุกสิ่งเสมือนพึ่งเกิดขึ้นใหม่ มองทุกสิ่งอย่างมีเมตตาเสมือนเป็นส่วนหนึ่งของตัวเรา แล้วทุกคนจะจำคุณไว้ในหัวใจตลอดไป...


gLow_uP